AUTEUR

 

 

BARBARA MULLER

Als jong meisje voelde ik dat het erom gaat dat je eigen keuzes maakt. Die soms mislukken, maar allicht beter dan je in angst te verschuilen en op latere leeftijd te moeten toegeven dat je nooit gesprongen hebt. Dat spijt overheerst van wat je niet gedaan hebt. Mijn geloof is simpel: wees lief voor jezelf en voor anderen. Respectvol naar alles wat leeft. Deel. Heb de moed te vergeven. Laat los wanneer je geen invloed meer hebt. Durf hardop uit te spreken wat je wilt, ga daarvoor, geef alles. Houd je handen vervolgens open voor wat komen gaat en vertrouw op het goede. Mijn vragen zijn op een enkele na, nooit onbeantwoord gebleven. Sterker, door te vragen kwamen er vrijwel direct mensen op mijn pad om me te helpen mijn doelen te verwezenlijken.

 

Ik kom op voor het lot van kinderen die het moeilijk hebben, kinderen die vaak te jong zijn om te praten. Voor zichzelf op te komen. Tien jaar geleden werkte ik als leidinggevende bij de Raad voor de Kinderbescherming. Ik leerde er dat er veel kinderen waren die door een rechter uit huis geplaatst werden, omdat hun ouders niet meer voor hen konden zorgen. Ongeveer de helft van deze kinderen kreeg een plekje in een pleeggezin toegewezen. Voor de andere helft was er geen veilige plek om te kunnen wonen. Deze kinderen verhuisden van crisis- naar crisisopvang tot ze naar een instelling moesten. Plekken die in de meeste gevallen grijs en grauw zijn en waar er weinig ruimte is voor de ontwikkeling van kinderen. Kinderen die geen enkele invloed hebben op hun eigen situatie. Kinderen die maar een ding willen; gelukkig zijn. Vanaf dat moment wist ik, dat als de tijd er rijp voor was, ik me voor deze kinderen hard wilde maken. Door zorg in te zetten vanaf de basis, nog voor de baby geboren was.

 

Het is een weg die ik met veel vallen en opstaan heb bewandeld. Een weg waar vertrouwen mijn leidraad was en waarbij de wilskracht om op te komen voor kinderen die geen stem hebben, alleen maar groter werd. Ik kan met recht zeggen dat ik trots ben op het resultaat wat we met elkaar hebben bereikt. Het Babyhuis in Dordrecht (waar we ruim 70 moeders en baby’s een veilige start hebben gegeven, met een slagingspercentage van 94%) en Beschermde Wieg, die inmiddels zeven kamers (ook in ziekenhuizen) heeft en een preventieve noodlijn waar veel gebruik van wordt gemaakt door zwangere vrouwen in nood. In 3 jaar tijd hebben we meer dan 400 zwangere vrouwen in nood begeleid en 15 babylevens gered. Vrouwen die ons durfden te bellen vanwege het gegeven dat ze anoniem mochten blijven. Hun geheim was veilig bij ons en hun gegevens zouden niet in een landelijke database komen. Deze vrouwen kenden grote angst dat hun zwangerschap bekend werd. Denk aan verkrachting, incest en eergerelateerd geweld. 95% van alle vrouwen laat de anonimiteit uiteindelijk los omdat ze ons vertrouwen. Samen kijken we naar een betere oplossing dat het anoniem afstaan van hun baby. Beschermde Wieg redt kinderlevens en sinds de oprichting in 2014 is het aantal vondelingen (veelal dood gevonden) gedaald van 6 naar 2 per jaar.

 

De opbrengst van mijn boeken gaat in zijn geheel naar de stichtingen. In mijn boeken zit altijd een diepere betekenis en het raakt me dan ook dat ze mensen hoop en moed geven. Schrijven brengt me in een andere wereld en geeft me, net als de zorg voor onze twee prachtige dochters, veel energie.

Om de wereld mooier te maken hebben we elkaar nodig. Opdat we haar met elkaar kunnen verlichten.